Nga autorja e “Rrëfenjës së shërbëtores” dhe “Testamentet” vjen romani i saj i parë, “Gruaja e ngrënshme”, botuar më 1969. Ai është njëkohësisht një satirë therëse dhe zbavitëse e konsumizmit dhe një eksplorim marramendës i kanibalizmit emocional.

Margaret Atwood’s 'Gruaja e ngrenshme' is a gripping exploration of power, control, and the dark side of societal norms. Atwood masterfully intertwines dystopian elements with intimate character studies, examining the effects of rigid gender roles and the resilience of the human spirit.

Gruaja e ngrenshme

Kenga E Penelopes

"Oriksi dhe Krejku" eshr? njekohesisht një histon e paharrueshme dashurie dhe nje vizion rrembyes i se ardhmes, në nje bote postapokaliptike. Njeriu i Deborës, i njohur si Xhimi para se njerëzimi të pllakosej nga nje pandemi e tmerrshme, po rreker të mbijerojë në një botë. ai mund të jetë njeriu i fundit mbi dhé. Ai vajton për humbjen e shokut të tij të ngushtë, Krejkut, dhe të Oriksit, gruas se bukur e misterioze, me te cilen ishin të dashuruar që të dy. Në kërkim të përgjigjeve. Njeriu i Déborës ndérmert një udhetim me ndihmen e Krejkerve, femijeve sygjelbër të krijuar nga mendja brilante dhe e përbindshme e Krejkut - përmes natyrës së harlisur, që jo shumë kohë më parë pat qenë një qyret i madh, deri kur korporata te fuqishme e shpune njerëzimin drejt një udhe të pakontrollueshme mutacionesh gjenetike. 
I botuar për herë të parë më 2003, Margaret Arwood na shpie në një të ardhme që tashmë është tepër aktuale dhe aspak "letersi distopike e spekulative", siç u cilësua asokohe.

Me të njëjtën perzierje profecie dhe satire shoqërore me të cilen shkroi "Rrëfenjën e shërbëtores", Margaret Atwood na dhuron një roman të mprehtë paralajmërues për të ardhmen e njerëzimit dhe për të sotmen e tij.

-Mjafton, - vazhdoi Krejku, - që të eliminosh një brez. Nje brez farëdolloj.

Një brez brumbujsh, pemësh, mikrobesh, shkencëtarësh, folës të frëngjishtes

apo ku di unë se cfarë. Mjafton të zhdukësh një brez dhe loja mbaron.

Skenari i Atwood-it fiton rëndësi për shkak të shqetësimit tonë aktual lidhur me bioinxhinierinë, klonimin, rigjenerimin e indeve dhe hibridet bujqesore, duke na lëshuar kështu një thirrje paralajmëruese [...]

The New York Times

Ky libër jashtëzakonisht magjepsës me një fantazi të lartë i bashkohet "Rrëfenjës së shërbëtores" në shoqërinë e të tjerë librave të shquar si "Më e mira e botëve" dhe "1984", që i hedhin sytë drejt së ardhmes për të na paralajmëruar për rezultatin e miopisë njerëzore.

Oriksi Dhe Krejku

Bestseller ndërkombëtar! Fitues i Booker Prize-it për vitin 2019! “Testamentet” është vijimi i shumëpritur i romanit “Rrëfenja e shërbëtores”. 
Në këtë vijim elektrizues, Margaret Atwood i përgjigjet pyetjes që ka torturuar 
lexuesit për dekada të tëra: Çfarë ndodhi me Efreditin?
“Testamentet” vjen 35 vjet pas “Rrëfenjës”, por ngjarjet kohore në roman
zhvillohen 15 vjet më vonë. Ndërkaq regjimi teokratik i Republikës së 
Galaadit ruan ende pushtetin e vet absolut, por disa shenja tregojnë se po 
kalbet nga brenda. Në këtë çast vendimtar, jetët e tri grave thellësisht të 
ndryshme nga njëra-tjetra shkrihen në një dhe përfundimi do të jetë një furi 
shpërthyese.
Dy prej tyre janë vajza të reja, rritur si pjesë e brezit të parë të formuar nën 
rendin e ri. Dejzi dhe Anjeza janë rritur në dy kampe të kundërta: Dejzi është 
vajza adoleshente, e rritur e lirë, në Kanada, ndërsa Anjeza, brenda Republikës 
së Galaadit, që përgatitet ditë pas dite se si të bëhet një Grua e volitshme për 
Komandantin me të cilin do ta martojnë.
Dëshmive të tyre do t’u bashkohet edhe një zë i tretë: një grua tashmë, që 
ushtron pushtetin përmes mbledhjes dhe shpërndarjes së pamëshirshme të
sekreteve. Teto Lidia, dalëngadalë, do të na rrëfejë të fshehtat e themeleve të 
Galaadit, shndërrimin e saj nga një grua në karrierë në një Teto Themeluese të Republikës së Galaadit, pushtetin e mbajtur me intriga dhe thika të 
panumërta pas shpine.
Te “Testamentet” na zbulohet ana e saj më intime, më e fshehtë dhe 
autentike. Falë retrospektivës në të shkuarën, shohim të rindërtohet origjina e 
Galaadit. Nuk bëhet më fjalë për mungesën e grave pjellore si shkak i parë i 
distopisë, sesa për mbizotërimin meskin të një gjinie mbi tjetrën. Çështja 
gjinore mbetet qendrore në çdo rresht të Atwood-it, e cila është aktiviste e 
vërtetë në këtë drejtim.
Teksa Atwood shpalos “Testamentet”, ajo hyn në mekanizmat më të fshehtë 
të Galaadit, ndërsa çdo grua është e detyruar të përballet me veten për të 
kuptuar se deri në ç’pikë mund të arrijë për të realizuar ato që beson. 
Kritika
Me “Testamentet”, Atwood-i ka arritur majat, duke bërë bashkë bujarinë, 
intuitën dhe kontrollin. Proza e saj është e shkathët, e drejtpërdrejtë, ku 
ngjarjet përmbysen në mënyrë të mrekullueshme. Në gjithë botën e lexuesve, 
librat e historisë hapen në fletën e bardhë pasuese dhe emri i Atwood-it është 
shkruar në krye të saj. Kur lexon këtë libër, ndien që bota po kthehet përmbys. 
The Guardian
Me një qartësi kirurgjikale, Atwood-i dokumenton faktin që privimi i lirive 
themelore dhe barra e shtypjes sistematike, i shtyn njerëzit drejt ekstremeve. 
Ritmi i prozës së saj është i pacen.
Entertainment Weekly
Një ftesë rrëqethëse, së cilës asnjë admirues i Atwood-it nuk mund t’i 
rezistojë... “Testamentet” na kujtojnë se ç’fuqi ka e vërteta përballë së keqes.
People
Të gjejnë shpresë në një vend të pashpresë, ja, këtë kërkojnë me çdo kusht 
admiruesit e “Rrëfenjës së shërbëtores”. Bëhuni gati të mbani frymën gjatë
gjithë kohës dhe të qani me lot të nxehtë në fund. 
Stylist
Margaret Atwood manifeston gjithë fuqinë e penës së saj... Të gjithë duhet të
lexojnë “Testamentet”.
Los Angeles Times
Një narracion i shkathët, që të bën për vete; sa nxitës, aq edhe melodramatik.
The New York Times“Testamentet” qëndron denjësisht mes romaneve klasike. Kjo, pjesërisht, falë
aftësisë së Atwood-it për të na befasuar, edhe kur shkruan për një univers të
cilin pandehim se e njohim mirë.
USA Today
Nuk di nëse mund të ketë shkrimtar më të mirë se Margaret Atwood që të
dijë të shfrytëzojë kaq mirë ankthet e epokës ku po jetojmë.
Entertainment Weekly
Atwood na sfidon vazhdimisht dhe ngre pyetjen që gjendet si perla brenda 
guaskës së këtij romani ngjethës: “Para se të gjykosh, si do të silleshe ti në
Galaad?”
Sunday Telegraph
Margaret Atwood arrin të shkruajë për anët më të errëta të psikologjisë
njerëzore me një stil thellësisht zbavitës dhe plot me shpresa të zymta të
çuditshme. 
Naomi Alderman, shkrimtare britanike
Si arrin ta shndërrojë terrin në diçka kaq të thjeshtë? Si i ka shkuar ndër mend 
të fusë humorin, atje ku humori nuk ekziston? Sepse ajo është Margaret 
Atwood dhe mund të bëjë gjithçka!
Ann Patchett, shkrimtare amerikane.

Testamentet

“Rrëfenja e shërbëtores”, botuar për herë të parë në 1985, përkthyer në shumë gjuhë, është shitur me miliona kopje në të gjithë botën, duke mos dalë kurrë nga qarkullimi. Njëkohësisht, vepra ka provokuar reagimet e masave, duke u kthyer në një manifest të feminizmit, por edhe duke u censuruar në shumë shkolla amerikane dhe duke ngritur polemika të shumta. “Nolite te bastardes carborundorum“ dhe “Ka pyetje?”, dy nga fjalitë qendrore të veprës, përdoren rëndom si slogane të luftës për emancipimin e femrës.

Rrefenja E Sherbetores

itues i Man Booker Prize në vitin 2000, “Vrasësi i verbër” është historia e jashtëzakonshme e motrave Çejs dhe sekreteve të tyre. Romani fillon me vdekjen e mistershme, ndoshta vetëvrasjen, e një gruaje të re, Laura Çejs, në vitin 1945. Pas më se pesëdhjetë vjetësh, Irisi, motra që mbijetoi, kujton vdekjen misterioze të saj, fëmijërinë dhe dramat e njëpasnjëshme që kanë populluar historinë e familjes së tyre të pasur e të veçantë.

Të gërshetuara me këto kujtime, të cilat Irisi vendos t’i shkruajë, gjenden kapitujt e romanit të Laurës, “Vrasësi i verbër”, i cili u botua pas vdekjes së saj dhe, njëherësh skandalizoi botën, por e bëri edhe atë të famshme.

Në këtë roman, dy dashnorë të fshehtë zbavitin njëri-tjetrin me historinë e një vrasësi të verbër në një planet të largët. Këto rrëfime brenda rrëfimit, me shtresa të shumta, hap pas hapi, hedhin dritë mbi sekretet që i janë fanitur shpesh familjes Çejs. Në mbyllje të romanit, ato do të bëhen bashkë në një fund befasues e të shkëlqyer.
I vendosur në sfondin panoramik të historisë së shekullit XX, ky roman është një rrëfim epik i kujtimeve, intrigës dhe tradhtisë.

Përveç Man Booker Prize, ky roman ka fituar edhe çmimin Hammet, si dhe ka qenë ndër veprat e nominuara për çmimet Governor General’s Award, Orange Prize for Fiction dhe International Dublin Award.
Revista Time e ka shpallur romanin më të mirë të vitit 2000 dhe e ka përfshirë në listën e 100 romaneve më të mira të shkruara në Anglisht, që prej vitit 1923.

Lista e librave të autorit Margaret Atwood

Gruaja e ngrenshme

Kenga E Penelopes

Oriksi Dhe Krejku

Testamentet

Rrefenja E Sherbetores

Vrasesi I Verber

Gruaja e ngrenshme

Kenga E Penelopes

Oriksi Dhe Krejku

Testamentet

Rrefenja E Sherbetores

Vrasesi I Verber